Lichtpuntje! (Stage als student vroedvrouw)

 Lieve allemaal,

Ik wou ook nog eens een positief berichtje posten, want ook dat is belangrijk (therapeutisch zeker!).

Hoewel ik het lastig heb omdat mijn toestand niet zo stabiel is, ben ik wel gewoon bezig met stage lopen in een geweldig ziekenhuis op de afdeling materniteit. Ik ben gewoon een student vroedvrouw en dat is een gevoel dat amper te beschrijven valt.

It is a dream coming true <3

Gelukkig is het wel op mijn tempo, 3 dagen per week in plaats van 5 dagen, meestal gespreid zodat ik die dagen ertussen kan recupereren en rusten. Want geloof mij, dat is meer dan nodig. Hierdoor loop ik wel 7 weken stage in plaats van 4 weken, maar dat kan me echt niet schelen. Dit is op dit moment beter voor mij.

Ik geniet. Ik voel me enorm dankbaar. Want ik had echt schrik dat mijn lichaam het niet ging aankunnen. Maar het gaat. Ik doe gewoon zoals elke andere student en vroedvrouw 8 uren shiften. Niemand heeft door dat ik 2 plastieken buisjes uit mijn buik heb hangen die me in leven houden en dat ik eigenlijk chronisch ziek ben. Ik hoor er gewoon bij en word niet anders behandeld. Geloof mij, dat is echt zalig.

Het gaat niet 100% van een leien dakje. De eerste dag ben ik zwaar over mijn grenzen gegaan en was ik doodop. Ik was zo enorm moe en heb zwaar moeten bijtanken, zowel in rust als sondevoeding. Dat is nodig, mijn lichaam heeft dat nodig. Maar dat is oké. De tweede dag ging het al iets beter, maar ik blijf nog steeds heel moe. Maar heel abnormaal is dat niet.

Ik heb ook even een moeilijk momentje gehad. Want toen een mama mij belde met een vraag op de afdeling, overspoelde mij het gevoel van ‘wow, ik ben voor een keertje niet de patiënt, maar de zorgverlener’. Ik ben daar even niet goed van geweest, maar later deed het wel deugd. Want ik dacht van ‘hee, de rollen zijn omgedraaid en dat heb ik helemaal zelf verwezelijkt!’.

Hoewel ik dit weer schrijf vanuit het ziekenhuis terwijl ik voor de zoveelste keer aan het infuus hang met pijnstillers voor mijn chronische pijn, kan ik niet stoppen met lachen en blij zijn. Want ik ben gewoon ook student vroedvrouw hiernaast. En dat gaat niemand mij afpakken. Stiekem ook een beetje trots op mezelf ;).

Veel liefs,

Hannelore