1 jaar op 'Omkaderd wonen' in Leuven: als chronisch zieke student op kot

Lieve allemaal,

Op algemene vraag van velen, hierbij een blogpost over mijn kotervaring op een 'Omkaderd wonen' kot van KU Leuven.

Ik ben in september 2024 begonnen aan een 3-jaar durende opleiding: master in de seksuologie. Dat is enkel in Leuven, want het is een vrije unieke opleiding in Vlaanderen en Nederland. Aangezien Leuven niet bij de deur is voor mij, moest er nagedacht worden over op kot gaan.

Op de afstudeerbeurs kwam ik 'Omkaderd wonen' tegen. Dat is een principe waarbij je op een gang samenleeft met studenten die ondersteuning nodig hebben om alleen te kunnen wonen omwille van een lichamelijke beperking (de omkaderden) en die deze ondersteuning krijgen door studenten die zich vrijwillig inzetten hiervoor (de omkaderaars). Een uniek initiatief dat enorm goed werkt. Studenten die omkaderaars willen worden, moeten een uitgebreide sollicitatieprocedure volgen en worden dan op een gang gezet. Maar ook als 'omkaderde' moet je aanmeldingsprocedure doorlopen, waarbij het niet zeker is dat je ergens op een gang past volgens de noden die er al op die gang zijn. Het was dus bang afwachten of ik toegelaten zou worden. Ik heb dan in mei 2024 al het verlossende nieuws gehad dat ik een plaatsje had. En hoe dat mijn leven heeft veranderd...

Ik vond het echt enorm spannend om in september te starten. Gelukkig was er begin september al een 'mailketting' gestart waarbij iedereen zich op de gang begon voor te stellen, daardoor wist ik al een beetje bij wie ik terechtkwam. Toen ik dan eind september toekwam, werd ik enorm warm onthaald. Na een week voelde ik mij hier al volledig thuis en volledig opgenomen in de groep ook. Het was zo fijn om zoveel sociaal contact te hebben met iedereen hier. De startvergadering was ook een spannend moment. Hierbij werden alle regels uitgelegd, de manier van werken en hoe een planning maandelijks werd opgemaakt. Ook moest ik hier mijn situatie en mijn omkaderingsnoden uitleggen. Voor 28 mensen was dat best een dingetje. Maar het was ook fijn dat ik het dan maar 1 keer moest uitleggen en iedereen wist wat die rugzak was die ik meesleurde (letterlijk en figuurlijk). 

Naast hulp bij mijn afwas, naar de winkel gaan en mijn haar drogen, kan ik ook gewoon altijd sturen in de grote groep of in de kleinere groep van enkel mijn stukje gang als er iets is. Iedereen is zo begripvol en meedenkend altijd. Een heel mooi voorbeeld vond ik afgelopen examenperiode in juni. Ik was mijn laatste herhalingen voor mijn examen aan het afronden voor ik ging slapen toen ik opeens merkte dat mijn sondevoeding was uitgelopen in mijn rugzak en op de vloer. Ik heb toen een berichtje gestuurd in de groep met de vraag of iemand me kon helpen met het opkuisen. Nog geen minuut later stonden er al 3 mensen in mijn kamer en stonden ze te dweilen en alles mee uit te kuisen. Dat vond ik zo ongelooflijk hartverwarmend. Zelfs mensen die aan het volledige andere uiteinde van de gang zitten, kwamen aangelopen om te helpen. Er waren gewoon teveel handen voor te weinig taken toen. Dat ga ik echt nooit vergeten.

Naast omkaderingstaken, zijn we ook een hechte groep. Er worden maandelijks activiteiten georganiseerd om de groepssfeer te versterken en elkaar te zien buiten de maandelijkse vergaderingen of omkaderingstaken. Een ander mooi moment was de 24 uur loop hier in Leuven. Studentenverenigingen lopen dan 24 uur rondjes in Arenberg, maar ook een vereniging voor mensen met een beperking liep mee. We werden met ons kot ingeboekt voor 3 uur 's nachts, dus om 2 uur stonden we samen op en gingen we naar daar. Niet wetende dat dit de leukste nacht van mijn leven zou worden! Het was zo grappig en plezant om door mijn kotgenoten een rondje geduwd te worden in mijn rolstoel en terwijl aangemoedigd te worden door studenten langs de kant. Ik voelde me echt student toen en heb hier zo van genoten. Iedereen wou ook graag een rondje doen met mij, wat echt fijn was. Een nacht om nooit te vergeten, met diezelfde dag aansluitend mijn proclamatie voor mijn afstudeermoment als vroedvrouw.

Andere zalige momenten waren het welkomstfeestje van de residenten (twee reeds werkende jonge mensen die vast op kot wonen en altijd paraat staan voor ons), het halloween feestje, het sinterklaas feestje, de krokettenavond, de 'komen eten' met de andere keukens, de magneetjes workshop, het koffie feestje, de sneeuwballen gevechten... Het was een super jaar met af en toe wat drama en gedoe zoals het hoort op een groot kot met veel mensen bij elkaar ;)). Het was zo een enorme verrijking voor mijn sociale skills en ik heb vrienden voor het leven gemaakt. Ik heb nog nooit zoveel gelachen als dit jaar. Ondanks dat het echt eng was om uit mijn 'comfort zone' te stappen van samenleven met mijn vriend, die direct aan mij ziet wat ik nodig heb en weet wat hij moet doen in alle situaties, was het toch de beste beslissing ooit. Ook voor mijn vriend is het zo tof om me te zien openbloeien en de zorg voor mij te kunnen verdelen met anderen. Hij heeft ook een super goede klik met alle mensen op kot en wordt heel graag gezien daar.

Komend jaar zijn er helaas veel mensen afgestudeerd en weg van kot, waardoor we maar met enkelen overblijven van vorig jaar die nog op Herman Servotte blijven. Maar ik ben wel heel benieuwd naar de nieuwe mensen die erbij komen! Het gaat weer even spannend worden om alles uitgelegd te krijgen, maar door de ervaring van vorig jaar, heb ik er echt vertrouwen in.

Hierbij nog wat leuke sfeerbeeldjes van kot!

Liefs,

Hannelore