Waar ben ik dankbaar voor?

Dag allemaal,

Aangezien het helaas nu weer wat slechter gaat (de koorts is terug, joepie :(), besloot ik om terug een blogpost te maken.

Ik ga schrijven over mijn dankbaarheid.

Even verduidelijken: dit wil niet zeggen dat ik daarom blij ben dat ik ziek ben, het is gewoon belangrijk dat je van iets slechts ook de mooie en goeie dingen kan zien.

Dat ga ik nu proberen...

Ik ben ongelooflijk dankbaar voor mijn familie.

Zij steunen mij door dik en dun.

Ze juichen voor mij als het goed gaat en ze staan klaar voor mij als het minder gaat.

Dat is echt geweldig. Ik ben zo dankbaar dat ik hen heb.

Ik ben ook super dankbaar voor mijn vrienden.

Mijn dichte vrienden hebben nog maar eens laten zien hoe hard zij er zijn voor mij.

Dankzij hen voel ik me echt niet alleen en voel ik me ook begrepen.

Maar niet alleen mijn dichte vrienden hebben dit laten zien, mijn iets wijdere omgeving heeft zich ook laten horen.

Zo super geweldig dat er zoveel mensen aan mij denken!

Dat verwarmt echt je hart.

Ook zo dankbaar dat ik terug in contact ben gekomen met mensen die ik heel lang niet heb gezien/gehoord.

Mijn toestand is wel een gespreksopener en het is zo fijn om nu terug contact te hebben dan daardoor.

Ook ben ik dankbaar voor de nieuwe mensen die ik heb leren kennen hierdoor.

Lotgenoten die ongeveer hetzelfde meemaken, dezelfde klachten of dezelfde hulpmiddelen hebben.

Niemand begrijpt je beter dan iemand die hetzelfde is aan het doormaken.

En dat is geweldig.

Ik heb nu vrienden gemaakt over heel de wereld: België, Nederland, Groot-Brittannië, USA,...

Mensen die ondanks hun eigen lasten je toch ook steunen, dat is het mooiste.

Ook ben ik blij dat ik er op mijn beurt ook kan zijn voor anderen.

Zo voel ik toch ook dat ik zelf kan zorgen voor anderen, in plaats van dat er altijd gezorgd moet worden voor mij.

Een mooie combinatie dus. Heel dankbaar.

Dit wordt een moeilijke: de dankbaarheid voor mijn sonde.

Die is er zeker wel, want dankzij die sonde heb ik wel wat energie en ben ik niet ondervoed of extreem ondergewicht.

Maar de laatste dagen heb ik echt enorm veel zin om de sonde gewoon uit mijn neus te trekken en die rugzak van de sondevoeding uit het raam te gooien ;).

Geen paniek, natuurlijk doe ik dat niet. Maar de goesting is er wel ;).

Het is natuurlijk wel al lang nu dat ik een sonde heb.

Dankbaarheid is er zeker ook voor mijn artsen! De goeie dan toch :).

Mijn interniste en prof in Leuven zijn echt heel goed.

Zonder hen zou ik niet zijn waar ik nu ben.

Heel blij dat ik hen heb.

Ook super blij met mijn psycholoog.
Enorm blij dat zij bij mij is gezet tijdens mijn opname in juli.
Het doet enorm deugd om mijn gedachtengang eens te kunnen zeggen.
Heel dankbaar dus!

Als laatste ben ik ook heel dankbaar dat ik ondanks dat ik een sonde heb, ben kunnen beginnen aan mijn studie vroedkunde.

Ik weet dat veel van mijn lotgenoten dit niet kunnen doen, dus besef ik maar al te goed hoe blij ik mag zijn dat het mij toch gelukt is de 2de keer.

Het is echt goede afleiding en ik doe het ongelooflijk graag.

Het houdt me recht als ik het moeilijk heb.
Ook een super goede school die me heel goed begeleidt.
Alleen maar gelukkig dus.

Voila, dit was het zo een beetje.

Misschien is een ideetje voor een volgende post om mijn frustraties bij het ziek zijn eens op te schrijven, wie weet ;).

Veel liefs!