Woordje van mijn 19-jarige zelf

 Lieve Hannelore,

Vandaag spreek ik jou even aan. Want who am I kidding, deze blog is er in eerste instantie voor jou.

You made it. Overmorgen word je 20 jaar. En ge moogt het zwaar vieren, want het was een hels jaar, wat zeg ik, jaREN!

Ge zijt er nog, en hoe. Ge hebt diep gezeten, zwaar afgezien en pijn geleden. Ge zag het soms even niet meer zitten. Ge waart moe.

Maar ge hebt zoveel liefde gekend. Ge had nooit gedacht dat ge dit ooit ging voelen voor iemand. Ge had nooit gedacht dat ge zo graag ging gezien worden door velen.

Ge hebt geweend, maar ge hebt zoveel gelachen. Ge hebt geleefd!

Ge zijt een stapje dichter bij vroedvrouw zijn. Ondanks alle shit die ge hebt meegemaakt. Ge moogt trots zijn op uzelf.

Omarm elke dag. Geniet van elk moment. Zoek uw kleine gelukskes.

‘So many winding roads, so many miles to go’ (Passenger - Home)

Liefs,

Hannelore

P.S.: probeer wat minder in het ziekenhuis te liggen volgend jaar hè? En luister nog maar wat naar Passenger, want die man is fantastisch met zijn teksten en muziek <3